Voor iets meer beeld bij al die woorden…
Ik ben KyKy.
Ik hou van groen en goud.
Ik hou van esthetisch verantwoorde voorwerpen, plaatjes, mensen en woorden (vooral als ze prettig gepositioneerd zijn).
Ik hou van bloemetjes, zowel in het echt als op mijn jurk.
Ik hou van eten, vooral als het glutenvrij, ei-vrij, lactose-vrij, van-alles-vrij is, maar het toch nog steeds heel lekker is (en dat kan gelukkig steeds meer). Ik hou van zingen (dat kon ik vroeger ook echt), van dansen (dat kon ik vooral heel goed in mijn woonkamer) en van –en dat is een stuk makkelijker te doen vanaf de bank- schrijven.
Heel fijn dat ook dat in dit lijstje thuishoort, want zingen en dansen gaat niet meer zo eenvoudig sinds ik zeven jaar geleden ziek werd.
Ik ben chronisch ziek en dat is stom, frustrerend en verdrietig, want ik moest mijn heerlijke leven zoals ik het kende vaarwel zeggen en het sindsdien doen zonder zingen, zonder studeren, zonder werken, zonder spontane avondjes uit en zonder nog veel meer leuke (alledaagse) dingen. Dat is dus heel stom, maar gelukkig ben ik zo af en toe ook nog gewoon blij…
Blij omdat ik een waanzinnig kunstwerk in het echt kan zien (toch anders dan op je laptop).
Blij omdat ik eventjes keihard zit te genieten van mijn cichorei-koffie met amandelmelk (I know, überhip, maar vooral de enige koffie-like drank die ik tegenwoordig nog kan drinken).
Blij omdat ik een prachtig lied hoor op radio 4.
Blij omdat ik een super-interessante column lees over een detail in een schilderij van Rubens (ik noem maar even een dwarsstraat).
Over die dingen wil ik dus op mijn eigenste website gaan schrijven en nu zul je denken: daar heb je weer zo’n zweefmiep, zo’n über-positivo, zo iemand die iedere avond braaf vijfentwintig dingen opschrijft waarvoor ze dankbaar is…
Dat valt reuze mee.
Mensen die mij kennen, weten dat ik ook heel goed kan mopperen. Ik kan ook heel goed onwijs chagrijnig zijn. En ik kan echt héél goed huilen, om mijn eigen miserie, of die van anderen. En toch, toch waag ik me eraan om met enige regelmaat een fijn stukje te schrijven over iets waar ik hartstikke blij van word. Kijk maar of je het leuk vindt. Je mag er ook heel hard over zaniken. Doe maar…waar jij blij van wordt!
En omdat ik me niet alleen heel blij kan voelen, maar ook wel eens verwonderd, ontroerd, gelukkig, geraakt of getroost, besloot ik een tweede ‘serie’ in het leven te roepen, namelijk de serie: Mooi.
Dus, vanaf heden ook te lezen: dingen die ik boeiend vind, of ontroerend of uitermate interessant of overweldigend of troostend of waanzinnig of gewoonweg Mooi.
KyKy 